
ഹേ ശിവ!
ഹേ മല്ലികാര്ജ്ജുന!
തുറക്ക നിന് വാതില്
വരികയായ് നഗ്നയാം വാക്ക് ഞാന്..... (കവിത കേള്ക്കുക)
ഇനി നമ്മള്മാത്രം....
അനന്തതയും അതിന് ലഹരിയില്
നീലയായ് പാടുമെന് ജീവനും.....
(ഗ്രീന് റേഡിയോപോഡ്കാസ്റ്റ്)

അവസാനത്തെ അന്തേവാസിയേയും പുറത്താക്കി .
എല്ലാം കഴിഞ്ഞായിരുന്നു കണ്ടത്
ഉറക്കറവാതില് മൂലയ്ക്ക് .
ചുമരോടുചേര്ന്ന് .
വിരലില് ചുറ്റിയൊട്ടിയിട്ടും
നോവിയ്ക്കാതെ ഇഴവിടുര്ത്തി
മുറ്റത്തെ മുല്ലപ്പടര്പ്പിലേയ്ക്ക് .
എല്ലാം തയ്യാര് .
അലക്കിവിരിച്ചവ
തേച്ചുമടക്കിയവ
ഊണ്മേശ ചൂടാറാതെ
വിരികള് ചുളിയാതെ
അഴുക്കുകൂടയൊഴിഞ്ഞും
പൂപ്പാത്രം നിറഞ്ഞും
അതതിടങ്ങളില്.
തറയുടെ മിനുപ്പില് മുഖം നോക്കുന്ന
മേല്മച്ചിലെ
കറക്കം നിര്ത്തിയ കാത്തിരിപ്പിന്
മുഖംമുഷിപ്പ്.
''ഒന്നേ ഒന്നിനി ബാക്കി, ഒന്നു ക്ഷമിക്കെ'ന്നു
കണ്ണുചിമ്മി.
ഒട്ടും ഇടപെടാതെ
അകം നേര്വരയില് മടക്കി
പുറംവെളുപ്പിലേക്ക്
എഴുതുകയാണ്.